Ανθρωπότητα για γέλια.

Κάθε μέρα βλέπω στους γκρίζους δρόμους εκατομμύρια ανθρώπους να κατευθύνονται προς διαφορετικούς προορισμούς..Ειλικρινά δεν γνωρίζω που πάνε.Για ένα είμαι σίγουρη.Για την μιζέρια τους...Την μιζέρια που τους προκαλέι αυτό το καθοριστικό σύστημα,να περνάνε σχεδόν ολόκληρη την μέρα μακριά από αυτά κ αυτούς που αγαπούν και την θέση αυτών να πέρνει ένα 10ωρο εξαντλητικό εργασιακό ωράριο...έχω βαρεθέι τα πάντα ξέρετε..Γελάω με το πως έχουμε γίνει...Γελάω που κοιτάμε γύρω μας και δεν μπορούμε να καταλάβουμε τι παίζει..Γελάω περισσότερο που πολλοί δεν κοιτάνε καν γύρω τους..Κλείνονται ερμητικά στην γυάλα που με κλειστά μάτια τους οδηγεί το σύστημα και περιμένουν σαν άβουλα προιόντα να συνεχίσουν την ''ζωή'' τους...Ναι εντος εισαγωγικών...Γιατί αν αυτό είναι ζωή....Τότε...Ότι παροιμία και να πω θάνε λίγη....ΡΕ ΣΕΙΣ....Ξέρετε τι παίζει...Δεν μπορώ να μας φιλοσοφήσω ούτε θετικά ούτε αρνητικά...Το καλύτερο από όλα όμως είναι ότι γενικά δεν έχουμε καμία φιλοσοφία...Ένα κακόγουστο αστείο έιναι όλα.....

Γειά και πάλι Γειά..

Γειά...Γειά σας..Γειά σου....Τελικά...ποιός μπορεί να μου ορίσει το μέγιστο του πόνου...Ποιός?Και αλλιώς,τι είναι ο πόνος...Αντικιμενική έννοια?Υποκειμενική έννοια?Βαρέθικα όλους αυτούς τους χαζοθεσμικούς όρους...Εγώ ξέρω τι είναι το καθέτί και εγώ δεν ξέρω τίποτα.....Έτσι είναι.Έτσι ακριβώς είναι.Τι βιώνεις -τι ζείς τι περνάς εσύ το ξέρεις φίλε μου....Άσε τους άλλους...Άσε τον διπλανό άσε τον παραδιπλανό.............Γιατί μόνο σου άνοιξες τα μάτια...Μόνος σου θα τα κλείσεις.....Οι αστεισμόι περί μοιράζομαι εμπειρίες σαν ένα μαύρο αστείο περιστέρι μακριά,πολύ μακριά μοιάζει τώρα.Δεν μπορώ να σκεφτώ τι άλλο.Δεν μπορώ να σκεφτώ τίποτα..Μπορώ να τα σκεφτώ όλα...Εσύ?Εσύ τι μπορείς?Απλή απάντηση..Ποτέ κάνέναν δεν ένοιαξε..Ποτέ κανέναν δεν θα νοιάξει....Έτσι με μία τόνα ρεαλισμού σε χαιρετώ...